22 jaar en verantwoordelijk voor ouderen

Soms sta ik er even bij stil. Ik ben 22 jaar oud en ik zorg voor mensen die vier keer zo oud zijn als ik.

Het blijft een gek idee. Terwijl ik soms zelf nog nadenk over wat ik vanavond ga eten, vertrouwt iemand van 92 jaar oud mij volledig met hun zorg. Dat is toch eigenlijk bizar? Maar...het is ook wel één van de mooiste dingen wat er is.

Elke dag mag ik deel uitmaken van iemands dag. Soms heel even, soms wat langer. Ik help met wassen, aankleden, medicatie, wonden verzorgen, een praatje maken, een lach loskrijgen en soms gewoon door er even te zijn. Het zijn vaak kleine dingen, maar ze doen ertoe en het gekke is: ik leer er zelf dagelijks echt ongelofelijk veel van.

Hoe jong ik me soms ook voel (en geloof me, dat voel ik me regelmatig als iemand me ‘meisje’ noemt of vraagt of ik al kinderen heb), ik merk dat ik enorm ben gegroeid, zowel in mijn werk maar ook als mens.
in 2018 begon ik als 16 jarige aan de opleiding met een hoofd vol vragen en een hart vol goede wil. Nu in 2025 ben ik alweer 3 jaar werkzaam als gediplomeerd verpleegkundige en voel ik me zoveel volwassener en zelfverzekerder. Niet alleen door de lessen op school, maar vooral door de verhalen, de ervaringen en de mensen voor wie ik mag zorgen.

Zij hebben oorlog meegemaakt, rouw gekend, kinderen grootgebracht, de wereld zien veranderen en dan sta ik daar als jonge vrouw met nog weinig levenservaring vergeleken met hen. Dagelijks vertellen de mensen mij zoveel wijze lessen over het leven en geven ze tips waar ik ook daadwerkelijk wat aan heb.

Tuurlijk, het is ook spannend. Je hebt als verpleegkundige een grote verantwoordelijkheid. Iemand vertrouwt jou zijn gezondheid toe. En eerlijk: soms denk ik ook “mag ík dit gewoon doen?” Maar het antwoord is steeds opnieuw: ja. En ik doe het met liefde.

Dus ja, ik ben momenteel 22. En ik zorg voor mensen van hoogbejaarde leeftijden en dat is misschien bijzonder, maar het voelt vooral als iets heel normaals.
Omdat zorgen voor een ander, luisteren naar een verhaal en iemand zich gezien laten voelen… iets is dat nooit te jong of te oud voelt. Het is gewoon menselijk.